Nieuws

Grauw en grijs?

De Kinderboekenweek, met als thema Worden wat je wil is alweer voorbij maar nu is de Maand van de Geschiedenis nog bezig met als thema Aan het werk.

www.maandvandegeschiedenis.nl

Geschiedenis? Grijs en grauw?

Grijs geploegd land tot aan het erf maakt dat het weer grauw en grijs is in de polder. Vorige maand nog stoppelveld, dan landt er nog eens een luchtballon of er strijkt een groep ganzen neer om nog wat vergeten tarwekorrels op te vreten en uit te rusten.

Maar terwijl het buiten ook nog spettert worden hier boeken besteld, bv Amerika's beroemdste Nederlander. Een titel die ik al jaren in huis had, ik blader wat en het boek valt open bij het hoofdstuk Paradijselijk Veere en ik begin te lezen, Hendrik Willem van Loon heeft in Veere gewoond, heeft de eerste van Loon hardzeildag georganiseerd in 1928 en zo kom ik meer te weten, gelukkig heb ik 2 exemplaren, het bestelde boek is weggebracht naar de klant in Veere en het andere ben ik precies in de goede maand aan 't lezen en het gaat ook nog over werk en beslaat de periode 1882 - 1944.

Zou meneer van Loon, die me elke donderdagmiddag komt helpen boeken invoeren, familie zijn van Hendrik Willem van Loon? Ik zal het hem donderdag eens vragen.

 

WORDEN WAT JE WIL......

                              Ik wil later schrijfster worden, óf beter, allebei ?!

                                           Of toch liever boerin....?

                                                    Wat wil jij later worden?

Of weet je het nog niet, je kunt er in ieder geval lekker over dromen of er een boek over lezen 

en nu zeker want DE KINDERBOEKENWEEK is bezig, van 6 t/m 17 oktober.

Ook bij De Boekenwurm heel veel boeken over allerlei beroepen.

6 september 2021

Een mooie nazomerdag in de Egbert Petruspolder.

Hartelijk dank voor uw komst !

Beste mensen,

Allemaal hartelijk dank voor uw komst naar het boekenmarktje in de polder.

Er was aanloop, dozenvol boeken zijn met een nieuwe baas/bazin mee, mensen uit de omgeving hebben weer of voor het eerst kennisgemaakt met De Boekenwurm, maar bv. ook uit Wageningen, omgeving Nijmegen en onze Zuiderburen hebben een tocht naar de polder gemaakt, ook veel fietsers want gelukkig was het weer prima !

Nog een troost: woensdag komt de oudpapierophaal maar er zijn nog heel veel boeken over, dus als uw boek uit is, kom gerust weer eens snuffelen. U bent van harte welkom !

Hierbij ook veel dank aan Janneke die deze zomer veel werk heeft verricht voor De Boekenwurm.

De tent staat !

De tent staat ! Dankzij Janneke, Teun en Dries, dankjulliewel.

Morgen de boeken er in en ik hoop dat die boeken vrijdag en zaterdag van eigenaar gaan verwisselen. Komt er eens nae kieken, u bepaalt zelf de prijs.

Kleine beetjes, grote gevolgen

"Alle kleine beetjes helpen" onder die slogan leef ik al lang, dus ik verkoop boeken van 0,50 net zo lief als boeken van 25 euro. Zeker als de voorraadschuur zó vol staat dat ik er eigenlijk niet goed kan werken en bezoekers door de boeken het boek niet meer zien, gelukkig is er dan altijd een kopje koffie of thee om even bij te komen en de hond die altijd wel wil spelen.

Op dit moment moet ik rond zien te komen van alleen de verkoop van boeken, nu geen werk in de zorg en het onderwijs voor mij. Nét nu ik volgend voorjaar eindelijk eens iets aan het huis wil laten doen en daar flink voor aan 't sparen ben. Er is al 30 jaar weinig onderhoud gepleegd en om het huis overeind te houden voor het nageslacht moet er toch iets gebeuren, is/was het idee.

Dus de eieren gaan ook in de verkoop,

Diverse boeken te koop over het houden van kippen. 
Een vers eitje van je eigen kippen is heeeeeeerlijk.
Proeven?
doosje van 6 eieren: 1,50 (neem een doosje mee !)

Ook, nog steeds, héél véél boeken van divers pluimage, zelfs een hoek: 5 voor een euro

Ik ben veel thuis maar bel even om teleurstelling te voorkomen: 0113586140

Want, zoals gezegd: kleine beetjes, grote gevolgen. (bv. een beetje van een teekje kan wat roet in het eten gooien, maar dan heb ik altijd nog een eitje)

 

 

 

TROTS op de mannetjes (en Esther) Potential Wonder

Daar staan ze dan, in de krant met een grote foto en ze maken nog reclame ook, dankjewel en heel veel succes met alles wat jullie nog gaan doen !

Open Podium: Potential Wonder (pzc.nl) 

 

 

 

Pinksteren 2021

Pinksteren 2021

's Morgens in bed hoorde ik via het nieuws op de radio: koudste Pinksteren sinds 1940. In de tuin stond sinds vrijdag een tentje, opgezet in een razende wind, goed strak en met de ingang van de wind vandaan. 2 mensen uit Utrecht die na het werk op vrijdag nog hierheen waren komen rijden en rond 20.30 aankwamen. Zij liever dan ik. In het huis is een interne verplaatsing aan de gang, de vloer wordt geschilderd en ik zit tussen de spullen, eigenlijk ook een soort kamperen maar dan anders. Er waren, dit lange weekend, wind, veel nattigheid maar ook opklaringen tussendoor en in het gastenboek stond geschreven: Wij hebben genoten op dit mooie plekje.

En dat is waarom ik hier graag woon en dan maakt die rommel eigenlijk niet zoveel uit. Op de plaats van de tent lopen nu 2 grazers, het is groeizaam weer en komend weekend wordt warmer weer beloofd.

Zoetsappig verhaal

Vorige week stond ik alweer in de krant, samen met redacteur (Hans Puik) had ik de tekst  opgesteld. Vanaf dat moment lag het in de la totdat er plaats zou zijn in de PZC, dat was dus 25 feb het geval, maar de eindredactie is er nog overheen gegaan, ik vind het een wat zoetsappig verhaal geworden, maar gezien de reacties is het wel gelezen. Hieronder het oorspronkelijke stuk.

 

Eens een Zeeuw / Weer even thuis

 

Het geboortehuis van Joel Geldof (57) staat in Driewegen, een dorp in de gemeente Borsele. Ze groeide op in een avontuurlijke woning met voldoende schuilplekken, een ‘hondenmuseum’ op de vliering en een kruipruimte tussen de eerste verdieping, het gedeelte dat werd gebruikt als huisartsenpraktijk.en tweede verdieping.

Van het dorp Driewegen weet Joel nog bijna alle voorzieningen uit haar jeugdtijd op te noemen. ,,De Gruyter kwam met een busje aan huis met kruideniersartikelen, en één keer per week stond de visboer aan de deur, die reed bij ons voor, m’n moeder was vaste klant en zo had die visboer nog meer vaste klanten in Driewegen waar hij aan huis kwam. In mijn lagereschooltijd waren er nog meerdere winkels in het dorp. De supermarkt van Gilles Goeree, waar ik snoep kocht voor een dubbeltje. Stond ik soms minutenlang te twijfelen tussen twee schuimblokken of een trekdrop. Naast de supermarkt zat een winkeltje, volgens mij heette de uitbaatster Dobbelaer. (Drine) Daar hing zo’n bijzondere geur, best lekker. Daar werden cadeautjes voor jarige klasgenootjes gekocht. Ook hadden we op het dorp nog de winkel van Smallegange, waar allerlei naaispullen werden verkocht. En de garage van Geert de Jager, daar kon je tanken of je band laten oppompen.”  

Veel fijne herinneringen, al heeft Joel ook minder leuke aandenken aan haar kindertijd. Daar later meer over. Eerst naar het begin. In 1963 werd ze geboren in het ‘doktershuis’ aan de Korteweg in Driewegen. Volgens overlevering van haar moeder ‘op aandringen van patiënten’. ,,Mijn ouders en twee oudere zussen waren een jaar eerder neergestreken in het grote huis, waar mijn vader de praktijk van dokter Folmer overnam. Een aantal patiënten vond dat er een Drieweegs dokterskind moest komen. Ik weet natuurlijk niet of dat echt waar is of dat het een gedachtenkronkel is geweest van m'n moeder zo'n 50 jaar later.” 

Joel’s ouders waren allebei rasechte Zeeuwen. Haar vader kwam oorspronkelijk uit Oostkapelle, haar moeder uit Vlissingen. ,,Thuis werd vooral ABN gesproken. In een lollige bui probeerde mijn vader wel Zeeuws, d.w.z. ‘Zuud-Bevelands’, maar dat kon hij niet. Hij kwam tenslotte van Walcheren en dat dialect klinkt heel anders.” 

Joel was het derde kind, later werd het gezin groter. In 1967 kreeg ze een broertje, in 1972 nog een zus. ,,Vooral in de vakantieperiode deden we veel samen. Ik herinner me de jaarlijkse zomervakantie van 3 weken naar Zuid-Frankrijk. We gingen altijd met een vouwwagen, met alle stress vooraf. We gingen als gezin ook naar de omgeving van Westhove bij Oostkapelle. Opa en oma Geldof woonden daar en dat combineerden we met een bezoek aan het bos en het strand. Zoveel jaar later praat ik nog steeds over het bos en het strand van opa Ceesie.”  

Vier keer per jaar bracht Joel op de fiets de rekeningen rond bij de ‘niet-Ziekenfondspatiënten’ van haar vader. ,,Ik wist bijna overal de weg in de Zak van Zuid-Beveland, Driewegen, Ovezande, Oudelande, Baarland, 's-Gravenpolder, 's-Heerenhoek, de patiënten kwamen uit heel de regio.” 

Met vijf kinderen in uiteenlopende leeftijden, een praktijk en apotheek aan huis, medewerking van assistente Mary, huishoudelijk hulp Janna en tuinman Piet is het voor te stellen dat het een drukke boel was in huize Geldof. ,,Het huis was avontuurlijk, door meerdere verbouwingen kende het verschillende delen. De praktijk en de bovenverdieping waren vernieuwd, de rest was een stuk ouder. De sfeer in huis was niet altijd even goed. Ik trok me terug op plekken waar ze me niet konden vinden, meestal werd ik niet eens gemist. Op de bovenverdieping was er een kast waar de vloerplankjes uit konden, ik was klein en dun en kon daar doorheen kruipen. Daar bevond ik me vlak boven de praktijk waar mijn vader patiënten ontving. Hij wist waarschijnlijk niet dat ik daar zat.

Na schooltijd ging Joel vaak spelen bij klasgenoten. ,,Bij Joke in Coudorpe, bij Annet van de kippenboer, waar ik leerde hoe het rook als een varken werd geslacht. Bij Ferry, die allemaal kippen en geiten had. En ik ging mee vissen met de jongens in de watergang. Dat vissen vond ik niet zo leuk, maar het buiten struinen des te leuker. Op latere leeftijd voetbalde ik als eerste meisje mee met de jongens van SVD.” Naast voetballen, leerde Joel ook koeien melken. ,,Op ‘De Loire’ bij Bep en Cor, een hoefje tussen Driewegen en Ellewoutsdijk. Daar heb ik uren tussen de koeien gezeten. Dieren zijn meer te vertrouwen dan mensen.” 

Joel was helemaal gek van honden en begon in de nok van het huis een eigen ‘hondenmuseum’, vlak onder het schuine dak. ,,Tussen de oude balken had ik mijn eigen wereldje gecreëerd met lappen en wasknijpers. Een soort tent met alles wat ik kon vinden en uitknippen over honden. Soms nam ik iemand mee naar mijn ‘hut’ en dan dronken we daar een kopje thee.” 

Op 11-jarige leeftijd kreeg Joel eindelijk de hond waar ze jarenlang om had gezeurd. ,,Een pup die ik zelf moest opvoeden. Dankzij mijn hond kwam ik terecht bij dierenpension De Ellewout. Op zaterdagmorgen verdiende ik daar een zakcentje bij. Op een dag werd mijn hond doodgereden, vreselijk vond ik dat. Gelukkig kwam er een nieuwe hond, ditmaal uit het asiel. Ook met hem ging ik overal naar toe in de omgeving en stookte ik vuurtjes aan de zeedijk.” 

Niet elke associatie met dieren was even leuk. Joel herinnert zich nog dat er in de jachttijd regelmatig werd aangebeld. "Deed ik de deur open en stond er een jager op de stoep met een haas." "Die is voe d’n dokter", zei hij dan. "Zo'n dode haas durfde ik niet aan te nemen. Vervolgens lag die haas 3 dagen in de bijkeuken en als je er even niet aan dacht stond je met je blote voeten op het vachtje van het dier, brr"   

Zoals gezegd, niet al haar herinneringen zijn even prettig. ,,Na verloop van tijd was het niet meer zo leuk thuis. Ik weet dat ik 's nachts als klein meisje naar de dorpsagent ben gegaan vanwege huiselijk geweld. Die nacht werd ik opgevangen, kreeg iets te drinken en bij de agent was een hele mooie, langharige poes. In mijn herinnering heb ik die eindeloos geaaid. Met mijn melding werd verder niets gedaan.” Toen Joel 14 jaar was vertrok haar moeder naar Zeeuws-Vlaanderen. ,,Een half jaar later volgden mijn broer en zus. Ik vond het vreselijk. Al snel kreeg mijn vader een relatie met een ‘patiënt’. Die dame was 19 jaar jonger dan hem en ze had twee kleine kinderen van 2 en 4 jaar. De band met die vrouw was al snel slecht, het zorgde voor een niet al te fijne sfeer in huis. Natuurlijk miste ik ook mijn broer en zus en moeder” 

De mooiste herinneringen heeft Joel aan de Zeeuwse natuur. ,,Ik kwam vaak bij ‘De Staart’ aan de Westerschelde, de Valdijk bij Nisse en het oude bietenspoorlijntje door de Zak van Zuid-Beveland. Mijn middelbare schooltijd was prettig vanwege de fietstochten. Klasgenoten woonden in Nisse en aan de Brilletjesdijk, zo leerde ik het gebied De Poel kennen. Een tijdje zorgde ik voor de geiten aan de Brilletjesdijk en liep ik met ze over de Valdijk en de wegelingen dwars door het Poelgebied. Het buitenleven heb ik altijd heerlijk gevonden. Lekker struinen door de natuur en geen gezeur aan je hoofd.”  

Alle ingrediënten aanwezig !

Soms haal ik een boek uit de verkoop, dit was er weer één:  De stille oorlog van mijn vader van Annemieke de Schepper uit 2019. De inhoud zit nog in mijn lijf maar daar zijn alle ingrediënten voor aanwezig: lockdown, avondklok, koud, sneeuw, min of meer geïsoleerd in een Zeeuwse polder en natuurlijk iets warms om te drinken, een bril maar zeker ook dát boek, het had al een tijd naast mijn bed gelegen, de cover sprak me aan en ook wel de titel maar liever lees ik iets gezelligs voor het slapen gaan dus het boek ging weer mee naar beneden om in de verkoop te gaan maar nee, ik ben er dus in gaan lezen en het liet me niet meer los. Vooral de traumatische gebeurtenissen, de menselijke verhoudingen en het daarmee samenhangende gedrag en de levensloop van de personen in het boek vind ik boeiend. Blijf elkaar vooral vertellen wat je bezighoudt en stel vragen generatieoverschrijdend, dat maakt misschien een hoop duidelijk.  (zie ook www.annemiekedeschepper.nl)

Pagina's